persoonlijk/plaatjes en praatjes

Plaatjes en praatjes: maart & april 2021

> Mijn boekje open doen om wat meer een open boek te worden. Deze maand startte het jaartraject ‘Ouders begeleiden naar afgestemd opvoeden’ waarvoor ik mij – met veel twijfels maar nog meer enthousiasme – inschreef. De lesgever: psychotherapeut en auteur Jürgen Peeters. Het thema van lesdag één: hechting. Mijn motivatie om in te schrijven: mijzelf begeleiden naar afgestemd opvoeden, door mijn eigen boekje open te doen en op die manier ook dat van mijn kinderen beter te kunnen lezen. Iets waar het hele gezin baat bij heeft dus, en in de eerste plaats ikzelf. Spijtig dat de aftrap online wordt gegeven, maar hopelijk komt daar snel verandering in. Want live geeft toch een andere vibe. Gelukkig kon de andere training die ik volgde wel in levende lijve doorgaan: een tweedaagse ‘Introductie in verbindend communicatie’. Awel, dat is een aanrader. Ik zag meermaals het licht in karmelietenklooster Het Rustpunt in Gent. Lesgeefster Silvia straalde positieve energie uit en de zon versterkte dit gevoel. Zo luisterden en observeerden, babbelden en discussieerden we. Over hoe we verbindend met elkaar kunnen omgaan, zonder oordeel. Het lijkt zó simpel, maar we staan er vaak zó ver af. Hopelijk blijft de positieve vibe wat hangen.

> Hoogsensitief ouderschap. Voetjes op tafel. Samen me-timen in de zetel. Kunnen we, zo heel af en toe. Als kleine broer een dutje doet … en als moeder nog een zotte leessprint wil doen voor het boek van Bieke Geenen terug moet naar de bib. Ik leerde er wat uit voor mezelf en mijn gezin. En ik nam een serie screenshots – wat altijd een goed teken is – in de hoop dat ik die later ooit nog eens bekijk als reminder. Zoals dit fragment: ‘Het is moeilijk om als ouder te zien hoe je kind onbegrepen wordt door vriendjes, een juf of opa’s en oma’s. Anderen willen maar niet begrijpen dat je kind op de klassieke manier aanpakken een averechts effect heeft. Of je krijgt vanuit je omgeving te horen dat je kind veel te fel of juist te stil is.’ Of dit: ‘Voelt het niet prettig om dit te lezen? De kans is groot dat je zelf vroeger vaak te horen kreeg dat je gewoon moest doen, dat je niet zo mocht overdrijven. En nu zeg je misschien zonder dat je het beseft vaak hetzelfde tegen je kind. […] Toen ik doorhad hoe intens emoties kunnen zijn door hoogsensitiviteit, begreep ook dat je niet altijd een vrije keuze hebt in hoe intens een emotie er soms kan uit kan stromen. Dat is een moment geweest dat ik veel voorbeelden voor de geest kon halen dat ik mijn zoon heel vaak gewoon niet begrepen had. En dat ik het nog erger had gemaakt door hem te verwijten dat hij overdreef. […] De intensiteit waarmee hoogsensitieve kinderen voelen en hun gevoelens uiten, is van ongeziene pure aard. Ja, het staat vaak haaks op sociaal aangepast of sociaal wenselijk gedrag. Het zorgt voor heftige discussies tussen ouders en kinderen én tussen jullie als partners.’

> Weinig centen voor een last minute weg met mijn drie venten. Toen we hoorden over de nieuwe Corona-maatregelen (lees: weer drie weken thuis met onze kleuter en peuter) boekten we in een golf van enthousiasme, en een beetje paniek, een promotieweekje weg van huis: naar Center Parcs De Haan. Dat het deugd deed, zo even weg van de eigen-huis-sleur. En De Haan is echt een aanrader, vindt zelfs deze niet-zo-zee-en-zand-fan (ik dus, niet Sus zoals je wel ziet op de foto). Naast de zee en het strand, heb je er mooie grote duinbossen om in rond te struinen. Ook voor de kindjes duiken er veel leuke extraatjes op zoals ‘boomstambeelden’, touwenparcours en een gigantisch coole glijbaan op de Slierberg. Terwijl de kleintjes de grote berg beklimmen en naar beneden slieren met oogjes die meer glimmen dan de glijbaan zelf, rust je ouderlijke kont verdiend op een boompje. Een extra voordeel: hoe meer ze die berg opklimmen, hoe beter ze ‘s avonds in slaap glijden − al speelt Sus liever zelf zandmannetje, hashtag zandkasteelindepamper.

> De oudste ging lekker ravotten op tuinkamp. Buiten in de tintelende sneeuw, binnen in de gezellige warmte. Gewoon kind zijn, zonder al te veel regeltjes. Vrij spelen in de tuin, kippen om te aaien, samen soepgroentjes snijden, creatief zijn met echt werkmateriaal (zoals ‘een warme stift’, Mon zijn versie van een soldeerbout). Dat leek ons wel iets voor Mon, en zijn neefjes gingen ook – dat maakt het afzetten zoveel makkelijker. Het was een succes! Elke dag kwam hij pottezwart en pokkecontent thuis. Moe maar voldaan. Heerlijk toch! Konden we maar wat meer gewoon zo zijn. Buiten zijn, kind zijn. Dicht bij de natuur, bij onze natuur. Met vuile pollen van te spelen, te wroeten, te aarden, te grasduinen. Wij houden hier van goed vuil, in de dubbele betekenis van het woord: vrij om vuil te worden en vuil dat niet ongezond is. Want hoe spijtig is het om te zien hoeveel mensen buiten spuiten met vergif. Alsof alleen onkruid hiervan vergaat … je (klein)kinderen spelen daar dus ook in é. Dus ik zeg: liever een gazon waar kinderen aan mogen lekken dan een gelekt gazon. I rest my case.

> Je kan niet altijd ogen op je rug hebben. En net dan gebeuren er soms mooie dingen. ‘Moeke, mag ik knutselen?’ roept de oudste terwijl ik een paar etages van de torenhoge was probeer te kelderen. Ik voel een zucht opkomen. En laat hem los, samen met het idee dat ik geen vuile tafel en vloer wil opruimen nadat mijn vierjarige alleen heeft zitten knutselen. Waarom ook niet, vraag ik me af. ‘Ik zal alles zelf opruimen’ voegt hij er nog aan toe, alsof hij mijn gedachten kan lezen. ‘Oké’, zeg ik, ‘ik zet het knutselgerief voor jou op tafel’. Dat was eigenlijk het enige wat ik moest doen, want daarna ging hij zelf aan de slag. Met stiften, papier, lijm, een schaar, wiebeloogjes en een tongpunt uit zijn mond. Het was zo mooi om hem bezig te zien. Alleen aan tafel, waar zijn handen maakten wat zijn hoofd creëerde. Ik deed mijn ding, hij het zijne. Zonder zuchten of zagen. Hij moest veel lachen terwijl hij knipte, plakte en kleurde. Dus ik vouwde ook dubbel. Toen ik klaar was, ging ik naast hem zitten. Hij toonde enthousiast wat hij had gemaakt (van links naar rechts): een vlag van een boot, een konijn met langere benen dan oren, een krokodil met drie scherpe paaseitanden, twee eekhoorns met sproeten en hoeven en een konijnhuis onder de wolken. Vooral die eekhoorns vond hij zelf extreem hilarisch. En ik kon alleen maar meelachen, met mijn eigen wiebeloogjes.

> Langvoeden, lang niet zo evident. Wat voel ik me vaak klein en onzeker als hij vragend mijn t-shirt omlaag trekt terwijl andere ogen volgen. Ogen buiten mijn gezin, binnen mijn kennissenkring. Ogen van wie ik niet weet hoe ze kijken naar een peuter aan de borst. Ogen die het misschien anders zien, mij nu anders zien. Ik zou graag zeggen dat het niet uitmaakt, maar ik voel dat het mij raakt. Ik vul gedachten in, kleur meningen. Schaam me soms zachtjes, als moeder in de marge. Al ben ik oprecht blij met hoe ons borstvoedingsverhaal groeide. Want zo ging het echt. Meer dan een bewuste keuze gebeurde het gewoon. Dag na dag, intussen anderhalf jaar. Door de rijkdom van die gouden momentjes samen – mijn privédate met zijn blauwe, dankbare kijkers. Door de rijkdom van die kostbare moedermelk – zijn privévoorraad voor honger, ziekte, troost en nabijheid. Ik had er een haatverhouding mee als puber, maar als moeder voel ik zoveel liefde voor en door die borsten. Dag na dag. Voor wat ze hem geven en ons brengen. Zeker op dagen dat hij ziek en ellendig is. Dat hij niets wil eten en zich voedt met die gouden momentjes – toegegeven: midden in de nacht voelen die momentjes vaak iets minder goud. Dus ik schijn hier graag wat licht op eigen boezem. Voor mezelf en voor anderen die lang (willen) voeden. Want ik voel zelf ook rust en liefde als andere moeders hun melkmomentjes delen. En misschien plant ik ergens wel een liefdevol zaadje, zoals deze social langvoedmoeders deden bij mij: bedankt eva_tuyt, elisabeth.van.lierop, sieglindemichiel, kaatlaminaat, praktijkneleflamang en calommekim.

One thought on “Plaatjes en praatjes: maart & april 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s