persoonlijk/plaatjes en praatjes

Plaatjes en praatjes: juni 2020

> In goede en woelige tijden. We kochten een nieuwe matras: de bioversie van Ikea. Nu slaapt Sven op onze oude tweepersoonsmatras met Mon. En ik op onze nieuwe, naast Sus (die al dan niet in zijn eigen bedje ligt). Elk apart op een kamer – nooit gedacht dat we dit zouden doen maar oververmoeidheid doet rare dingen met een koppel. Wel handiger om Mon nu in bed te steken, die tweepersoonsmatras. We blijven om beurt bij hem liggen tot hij slaapt. Eerst lezen we een verhaaltje − tegenwoordig zijn Jip en Janneke de favorieten. Daarna beantwoorden we nog een paar hersenkronkels zoals ‘Als mensen doodgaan, wordt er dan salami gemaakt van hun vlees?’, ‘Wat als er een dino komt?’, ‘Hebben botten ogen?’ en ‘Wat zijn die streepjes tussen jouw wenkbrauwen moeke?’ (rimpels jongen, van te weinig slaap dus ZWIJG – roept ze dan, in haar hoofd). 

> Less famous instaparents. Tijdens het borstvoeden − wat nogal vaak gebeurt − scroll ik al eens (te lang) door Instagram. Wie ik zoal check? Veel moedertjes met herkenbare stories. Ja, ik put troost uit een ander zijn kroost. De bekendere (meer dan 5000 volgers hebbende) instamams laat ik even voor wie ze zijn − al kijk ik uiteraard ook graag binnen bij Melanie Goethals, Eva Tuytelaars en Elisabeth Van Lierop. Hier zijn drie minder instafamous mama’s uit wie hun rondjeshoofd ik geregeld verhalen duw: Katrijn, die vertederend en herkenbaar schrijft over zoontje Winter Faust en sterrenkindje Ada. Nele, die spelenderwijs haar liefde voor (en kennis over) haar dochters deelt. En Aagje, uit mijn eigen vriendenkring, die instant smile-stories deelt met de nodige dosis zelfspot, humor en relativeringsvermogen − hoe kan het ook anders met vier dochters, incl. de cutie pie tweeling Pien en Otje (van dezelfde leeftijd als de al even schattige Aster en Ramses van Melanie). Ik beken: ik kijk ook vol verwachting uit naar de verhalen van Eva Daeleman met baby.

> Waarnaartoe? Watou! La oma/mama blijft de jaarlijkse traditie in ere houden: samen op familieweekend met de hele bende. En bende is echt wel het juiste woord − lees: rommel, lawaai en chaos met acht volwassenen en vier kinderen. Veel prikkels (zeker met een baby erbij) maar tegelijk heel prikkelend om weer even zo dicht bij elkaar te leven. Zoals vroeger, thuis, maar tegelijk helemaal anders (haha). Warme herinneringen en marshmallows bij een kampvuur buiten, verstopspelletjes met de kleintjes in het hoge gras, met je tenen in het water vissen naar goudvis Marie en gouden momentjes bij je zoon. Het was heerlijk in de Westhoek! Al vinden we het gelukkig ook heerlijk om daarna weer lekker naar ons eigen huisje en gezin te gaan. 

> Duurzaam luieren. Wij volgden ooit het goede voorbeeld van mijn broer en zijn vriendin. En ik speel graag voorbeeld voor anderen die twijfelen om al dan niet voor wasbare luiers te kiezen. Doen zou ik zeggen! Oké, het is een investering als je start − maar je spaart veel uit op lange termijn. Oké, het vraagt iets meer werk en tijd − maar je wasmachine neemt het grootste deel voor haar rekening. Oké, ze hebben een iets dikkere pamperpoep − maar dat is extra zacht om op te vallen. Oké, dat kan al eens stinken − maar dat heb ik persoonlijk liever dan die chemische absorbeer- en antigeurstoffen in gewone luiers. Ieder zijn ding natuurlijk, daar heb ik alle begrip voor. Maar probeer de keuze bewust te maken, niet ‘omdat het normaal is’ of ‘omdat iedereen het zo doet’. Als je het graag wil weten: onze luiers zijn van Totsbots en we gebruiken ook de wasbare doekjes van Cheeky Wipes (ook een aanrader, wordt hier dagelijk gebruikt voor vuile babybillen en kleuterhandjes).

> Vier jaar geleden zat hij nog in de buik, in Zuid-Afrika. Dat hadden we net ontdekt voor ons vertrek. Kleine Mon, naar wie onze nieuwsgierigheid even hard brandde als de Afrikaanse zon. Hij was nog maar een petieterige embryo maar had ongelooflijk veel effect op onze reis en mijn lijf. Goede wijn in Afrika? Not for me baby. Zin had ik er toch niet in, want ik was meestal misselijk. Ook geen zachte eitjes tijdens onze dagelijkse ontbijtjes. En hoewel we omringd waren door de mooiste fauna en flora, kwam het niet helemaal binnen − die baby nam te veel plaats in mijn buik en hoofd. Ik voelde mij apathisch en afwezig. Slecht ook, door troebele emoties die ik moeilijk kon plaatsen. Nu besef ik beter wat een zwangerschap met je kan doen, hoe pril ook, mentaal en lichamelijk − dat laatste heb ik aan den zwetende en hijgende lijve ondervonden toen we de Tafelberg beklommen #nextlevelpuffen. Warme herinneringen wel, zeker nu we weten welke Hakuna Matata-passagier zich daar aan het vormen was.

> Food for thought. Eten is zweten bij onze kleinste kastaar. Toch voor ons, want hij lepelt niet zomaar binnen wat hij krijgt voorgeschoteld. Hij wil vooral onderzoeken: grijpen, plat knijpen, uitwrijven en naar beneden keilen. Een interessante leer- experimenteerschool waarin we hem graag zelf laten ontdekken. Maar dat opkuiswerk (en de bijhorende frustratie) doet je wel soms twijfelen. ‘Het is maar voor eventjes’, zou je dan denken. Maar grote broer kan er ook nog wat van: sausen met spaghettislierten in zijn waterglas? Daarvoor draait hij zijn vuile handjes niet om. Het is vaak een moeilijke lijn tussen grenzen stellen en gezellig samen eten − Mon kan bijvoorbeeld heel moeilijk stil zitten en wij willen niet elk tafelmoment verpesten door daarover te zagen. Voor tips over eten en eetmomenten, schuif ik vaak mee aan de sociale tafel van Rolinde op de groei: een mama van drie en diëtiste/lactatiedeskundige met wetenschappelijk onderbouwde kennis over voeding (kwestie van te eindigen met een handige Instamomtip). 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s