moederschap/persoonlijk

De ontdekking van een streepje hemel

_MG_3928

Een streepje geluk

Vijf magere maanden hebben we gewacht op jouw streepje. En toen zagen we het dubbel en dik: twee blauwe lijntjes op de zwangerschapstest. Genoeg voor een koude rilling en warme vloedgolf in de onderbuik. Daar waar jij onzichtbaar nestelt in de kamer die jouw broer twee jaar geleden inwijdde. Twee handen in één buik, twee voeten en tien tenen. Een combinatie van onze genen. Het blijft een wonder. We donderen dan ook figuurlijk van onze stoel als dit zonnige nieuws ons huis verlicht. Babyboom, kaboem. Spijtig genoeg valt ons zoontje Mon op dat moment letterlijk van zijn hoge stoel. Trip trap drop naar beneden, hard met zijn hoofd op de betonnen vloer.

Twee handen in één buik, twee voeten en tien tenen. Een combinatie van onze genen.

De misselijkheid en het overgeven komen plots akelig dichtbij, maar niet bij mij. Bweurk! Een zure straal over mijn troostende schouder. Recht uit mijn zoon zijn weke mond – die toch minstens zes centimeter opening telt. Snel naar het ziekenhuis, voor de volgende overgeefwee inbeukt. En ja hoor: we moeten blijven voor observatie aan de monitor. Daar zitten we dan, in volle verwachting. Hij aan bed gebonden met piepende ziekenhuiskabels, wij aan een ziekenhuisstoel gekluisterd zonder eten (als je de restjes braaksel op mijn kleren niet meerekent).

Bang afwachten, blij afwachten. Al die zorgen, al die liefde. Binnenkort in tweevoud. Kunnen wij dat wel?

IMG_2777-2 index

Meisje of jongen 

‘Ik gok voorzichtig op een meisje’, sist de gynaecoloog tussen het spleetje van haar tanden, ‘al wacht je best de nipt-test af om zeker te zijn.’ Die laatste boodschap verdwaalt ergens achter de zachtroze boterwolk waarin ons ouderlijk gat al is gevallen. Dus ja, die piemel komt als een klap in ons gezicht. ‘Geslacht: mannelijk’, schreeuwt de nipt blauw op wit. We know, het klinkt verwaand en uiteraard is het belangrijkste dat ons mannetje gezond is. Maar we moeten even wennen aan het loslaten. Het loslaten van een roziger toekomstbeeld, van een koningswens. Nooit een dochter. Nooit een back-up met borsten in mijn mannengezin. Nooit een vogeltje naast onze favoriete meisjesnaam. ‘Wel meer budget om zelf kleren en schoenen te shoppen’, klinken de troostende woorden van een vriendin (die wel een zoon en dure dochter heeft).

Moeder met ballen

Een streepje. Zo noemt onze zoon het vrouwelijke geslachtsdeel. Daarmee is het allemaal begonnen: een positief streepje op een zwangerschapstest. En al was een meisje verrassender geweest, toch vind ik het wel stoer om letterlijk een vrouw met ballen te zijn. Een boys mom. Grootgebracht tussen drie broers. Klaar om verder te groeien tussen mijn drie mannen. De koningin op haar testosterontroon, met blauw bloed in haar buik. De blauwdruk van nieuw leven dat langzaam groeit en bij elke stap en stamp meer indruk maakt.

IMG_3788-2

Lief klein stampertje. We pikten geduldig een naam uit voor jou, knutselden zorgvuldig geboortekaartjes voor jou en dromen gelukzalig van jou – nu zoon één ons eindelijk laat slapen. Het is wel anders zwanger zijn als er al zo’n karakterkopje uitkwam en rondloopt. Enerzijds zwaarder, zeker als die blok van een peuterpuber niet zelf wil stappen. Anderzijds lichter, want we wandelden al eens door een gelijkaardig hoofdstuk.

Een nieuw evenwicht 

Zoon nummer twee. Uitgerekend voor eind september, een weegschaal in wording – misschien komt die balans in ons gezin er dan toch. Je bent de tweede in rij maar maakt ons minstens even blij. We zullen je onvoorwaardelijk graag zien zoals je bent en je meer liefde geven dan je ooit kan wegen. Het wordt zoeken naar een nieuw evenwicht maar daar kijken we naar uit.

We zullen je onvoorwaardelijk graag zien zoals je bent en je meer liefde geven dan je ooit kan wegen.

We hebben jouw grote broer al veel verteld over jou: dat je vaak zal wenen en slapen, melk gaat drinken van de borst, nog geen tanden hebt en gele kaka zal doen. Vooral dat laatste herhaalt hij graag tegen de mensen die naar zijn broertje vragen – kleine tip: altijd opletten wat je zegt tegen een pipikaka-peuter. Jouw naam hebben we wijselijk voor je broer verzwegen, want vrienden en familie vragen hem de groene snottebellen uit zijn neus. Het wordt dus een verrassing, net als jij.

Zo bijzonder. Zo benieuwd, en een beetje benauwd. Maar wij kunnen dat wel. 

88988615-99f4-421a-9258-0feb3531cb25-1 E354DF3A-A04B-4BD8-9523-01F8EDF2B04A

Advertenties

7 thoughts on “De ontdekking van een streepje hemel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s