persoonlijk/plaatjes en praatjes

Plaatjes en praatjes #september

98037c76-15df-495c-986a-a9d7716c1676 be6cf5c4-e87d-4632-987f-f8c87ae50530
> Neefje-neefje: tien maanden verschil, alle dagen haat en liefde. Soms zouden ze elkaar figuurlijk opeten, soms letterlijk. Mijn oudste broer zijn jongste zoon (Remi) en mijn eigen zoon (Mon) delen lief en leed tezamen: vier dagen in de week bij de onthaalmoeder, een dag in de week bij de oma. Het zijn twee handen op één buik … en vaak ook twee handen op één stuk speelgoed – dat ze dan beiden met veel klank en karakter weigeren los te laten. Schattig wel om hen samen bezig te zien: van hun spontaan spiegelgedrag en grappige gesprekken tot hun kinderlijke spelletjes en expressieve bekken.

IMG_2083
> Je spendeert meer tijd met je collega’s dan met je eigen gezin. Dan kan je maar beter goed overeenkomen, denk ik dan. Ik werkte intussen al voor een aantal bureaus als copywriter. En aan elk van die bedrijven hield ik een drietal vrienden over met wie ik nog geregeld afspreek. Ik deel dan ook graag meer met mijn collega’s dan alleen een baas. Mocht er een programma bestaan als ‘Komen werken’, dan streef ik naar ‘een dikke zeven voor sfeer en gezelligheid’. En die halen mijn exies van Link hierboven met gemak – wat ook geldt voor hun zelfgemaakte vegan taart en French gepreste verrassingskoffie ;).

IMG_2098 IMG_2102
> Indian Summer, mijn favoriete seizoen. Rode blaadjes aan de bomen, rode botjes aan de benen. Sfeervol verlicht door de herfstfilter van de zon. Ik bloei open als de natuur zo’n dichterlijke kleur bekent. Ik proef de gerijpte geur van bos op eiken blaren. Kolk de smaak van versgekraakte okkers en kastanjes in mijn mond. En spuw mijn warme adem en gevoel uit in een parelfris glas ochtendmist. Heerlijk vind ik het! Van bosjes paddenstoelen die komen piepen door lange grasgordijnen tot klosjes spinnenwebben gehuld in parels van schitterend ochtenddauw. Ik ben fan, zowel van de herfst als van mijn kleine man.

IMG_2190 IMG_2191
> Ceci n’est pas un nieuwbouw. Mijn stelling? Dat we wel in een nieuwbouw wonen natuurlijk … al kregen we al eens de vraag ‘hoe de verbouwingen lopen’. Het ziet er na vijf jaar dan ook nog altijd uit als een verbouwproject: nog geen keuken of parket beneden, nog geen oprit of terras buiten, nog geen deuren of badkamer … en intussen een aanslepend vochtprobleem aan ons hoekraam vooraan. Gelukkig wordt dat nauw opgevolgd door drie generaties D’Hondtjes, verenigd op één stelling: pepe, vake en zoon. En zo druppelen zelfs bij koude douches nog warme herinneringen naar binnen – en daarmee bouw je meer thuisgevoel dan met zo’n zalig afgewerkte keuken, toch?

IMG_2153> Mijn moeder werd zestig (dat braaf communiezieltje hier links op de foto). Het getal groeit, maar het leeftijdsverschil niet. Misschien daarom dat ik mijn ouders helemaal nog niet oud(er) vind – al leek zestig dat vroeger wel. Voor mij hebben ze nog een eeuwigheid te gaan, of dat wil ik toch graag geloven. Ik kan mij geen leven voorstellen waarin ik hen zou moeten missen. En toch zeg ik dat niet genoeg. Al vermoed ik wel dat ze het weten. Dat ze het horen in mijn stem als ik herinneringen ophaal. Dat ze het voelen in mijn lijf als ik knuffels uitdeel. Dat ze het zien in mijn blik als ik hen observeer met mijn zoon. Zo schoon. Lang zullen ze leven – of dat hoop ik toch.

IMG_2209 IMG_2208
> Het geluid van een beukennootje dat kraakt onder mijn fietswiel.
Meer is er niet nodig om mij terug te katapulteren in mijn kinderschoenen. Rondhuppelend en vol energie. Soms iets te veel, waardoor mijn vader (als antwoord op mijn moeder) al eens de vraag stelde ‘wie er zin had om buiten een toertje te gaan lopen?’ Mijn oudste broer en ik schoten altijd snel in actie. Met een zichtbaar frisse neus en zichtbaar warme adem lieten we onze sporen na in de straten die ons huis omhelsden. Onderweg verdwaalden we in fantasierijke spelletjes, daagden we het donker uit met nachtelijk gehuil en raapten we nootjes op het fietspad onder imposante beukenreuzen. Het zag er toen zo anders uit dan nu, en tegelijk voelt het toch zo vertrouwd hetzelfde. Heerlijk zacht en onverwacht, zo’n trip down memory lane.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s