persoonlijk/taal

De ziel in zinnen

Jeff Buckley kan mij krijgen. Alleen al met de zin “She’s a tear that hangs inside my soul forever.” Dat gaat recht door mijn ziel. Hetzelfde geldt voor Roger Waters als hij zingt van “We’re just two lost souls swimming in a fish bowl.” Die vist natuurlijk in mijn herinneringenpoel. Want Pink Floyd is onlosmakelijk verbonden met mijn vader, op wie ik als kind soms ook een beetje verliefd was. Niet dat hij mij kon krijgen.

Gesproken of gezongen woorden zijn realiteit. Dat zei ooit iemand tegen me, dus dan moet het wel waar zijn. “Luister naar jezelf als je praat”, wikte hij zijn gewogen woorden, “en wees bewust van wát je zegt en hóe je het zegt. Want woorden zijn klanken, klanken zijn trillingen en trillingen zijn realiteit. Wat je uitspreekt kan dus werkelijkheid worden.” Ik moest die redenering even tijd en zin geven. Maar ik hou wel van het idee dat je de realiteit kan doen trillen met wat je zegt.

Jeff Buckley kan mij krijgen. Alleen al met de zin “She’s a tear that hangs inside my soul forever.”

Mijn hart is dan ook vol van taal en zingeving. Daarom stroomt mijn hand er van over. Ik hou van woorden zo mooi sorteren dat andere ze willen recycleren. Dat doe ik trouwens ook: kronkels kopiëren die inspireren. Een systeem heb ik niet, ik schilder gewoon sporadisch parels tussen mijn eigen pennestrelen. Zoals de kleurrijke zin “It’s hard to not like a man who not only notices the colors, but speaks them.” uit het adembenemende The Book Thief. Of deze passage uit het fantastische Bird by Bird: Some Instructions on Writing and Life: “Writing and reading decrease our sense of isolation. They deepen and widen and expand our sense of life: they feed the soul. When writers make us shake our heads with the exactness of their prose and their truths, and even make us laugh about ourselves or life, our buoyancy is restored. We are given a shot at dancing with, or at least clapping along with, the absurdity of life, instead of being squashed by it over and over again. It’s like singing on a boat during a terrible storm at sea. You can’t stop the raging storm, but singing can change the hearts and spirits of the people who are together on that ship.”

Er steekt altijd een boekje en balpen in mijn handtas. Soms schrijf ik veel, meestal veel te weinig. Mijn notities geven nochtans een inkijk in mijn ziel, met vegen en vragen over wie ik was en vaak nog ben. Bovendien slaat mijn hart al eens dubbel wanneer ik op een stuk bots van mezelf. Dan zie ik mijn lijnen plots als lezer en niet langer als schrijver. En trots toegegeven, dat heeft me al aangenaam verrast. Zo moest ik onlangs lachen met deze vrolijke notitienoot: “Ik ben geen typische huisvrouw. Ik heb liever een vuil huis dan een propere agenda.”

En Jeff Buckley zou daar zeker ook mee kunnen leven als je het mij vraagt.

http _cdn.quotesgram.com_img_98_67_1078682825-quote-Jeff-Buckley-shes-a-tear-that-hangs-inside-my-236414

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s