persoonlijk/plaatjes en praatjes

Plaatjes en praatjes #januari #februari

_MG_4534 _MG_4531
> Al (bijna) een jaar rond mag ik mezelf moeke noemen, een term waarvan ik op deze foto’s duidelijk in volle verwachting was. Toen wist ik nog niet hoe een baby ons ging bevallen. Ook niet dat je alle regels – en vrije plekjes in bed – aan de kant schuift voor wat extra rust. En dat elke outfit nu de handtekening draagt van onze zoon – en ja, dat is een eufemisme voor kots en snot. Maar toen wist ik ook nog niet dat mijn hart nog meer ging ontploffen dan mijn hoogzwangere buik.

_MG_9758
> Daten met drommels, het is wat anders. Ergens ben je blij dat je eens buiten bent, met een béétje geluk rond het afgesproken uur – als kindlief niet beslist om zijn slaapschema om te gooien, een slecht getimed hysteriehongertje te krijgen of een broek tot over de rand te vullen (en er dan nog vrolijk mee rond te kruipen). Met een beetje méér geluk kan je zelf eens in de spiegel kijken, waardoor je die snottebengel in je haar er nog net met je vingerkam uitpulkt. Met héél veel geluk kan je zelfs een volwassen gesprek voeren met je date … eentje over de kinderen weliswaar :).

Schermafbeelding 2018-03-01 om 19.49.01
> Onze pluizenbolpoes is verdwenen. Op een dag kwam hij gewoon niet meer naar huis. Een dag werd een week, een week een maand … En intussen durf ik bijna niet meer hopen dat hij even plots weer voor de deur zal staan – al spint mijn Disney-geest nog vaak een happy end. Ik vind het verdwijningsverhaal moeilijk te plaatsen, want ik ontbreek cruciale hoofdstukken: is onze kat koud en eenzaam gestorven, of gaf een foute weldoener hem een warme thuis? Had ik zijn levenloze lijf gezien, was ik doodtriest in tranen uitgebarsten. Maar nu stokken ze, ergens verdwaald tussen mijn gedachten en gevoelens. Ergens verdwaald, zoals onze prachtige pluizenbolpoes. We missen je Boris.

DSCF0525.JPG
> Antibiotica of anti-antibiotica? Iedereen heeft het beste voor met zijn kind vanuit zijn eigen visie. Zo kreeg Mon nog nooit antibiotica, en daar ben ik best trots op. Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet anti-antibiotica – soms is het zeker nodig. Ik ben wel anti-altijd-antibiotica. Want ziek zijn heeft in veel (onschuldige) gevallen een fantastische functie: je lichaam leert zich namelijk verdedigen en wapenen. Bij elke ziekte die je soldaten strategisch overmeesteren, krijgt je immuniteitssysteem een boost. Komt de vijand terug? Dan put je lichaam kracht uit haar vorige overwinningen. Met antibiotica lepel je gewoon een chemische bom naar binnen. De slechte bacteriën zullen sneuvelen, zoveel is zeker … maar de goede ook – en dat is niet fijn voor onze darmflora, vraag maar aan Pascale Naessens.

DSCF0655
> Overvol. En dan bedoel ik niet alleen de emmer vol liefde voor dat petekind en die zoon daar links van mij. Maar vooral ons huis an sich: dat staat o-ver-vol. Elke kast, elke schuif, elk hoekje puilt uit. Een te veel aan spullen, een gebrek aan kasten – en een gebrek aan zin om de hele hoop onder handen te nemen. Waarom we geen kasten extra zetten? Dan schuift het probleem op. Want ooit krijgen heel wat van die benedenschatten een plaats op zolder. Op voorwaarde dat de parket daar eerst wordt geschuurd … en dat de trap daarna wordt geïnstalleerd … nadat ook de parket op het eerste verdiep werd afgewerkt en geschuurd … etcetera etcetera. Ik wil niet zagen (haha), maar er is nog veel (zaag)werk in huis!

DSCF0813
> Eén. Gelukkige! Verjaardag. Het lijkt nog gisteren dat ik in brand stond down under, en nu blaast hij al één kaarsje uit. De tijd vliegt echt, waarschijnlijk omdat je er nog zo weinig grip op hebt. Je leeft vooral in functie van je kind: van slaapje naar hapje naar dutje naar papje. Het was zwaar, dat kan ik niet ontkennen. Gebroken nachten, gebroken ruggen (van de hele tijd gebukt op dat minirugje te wrijven) en in sommige gevallen ook gebroken relaties. Bij ons gelukkig niet, maar het vraagt wel wat van een koppel. De oogkaskraker ‘A Nightmare on Dorp Street’ achtervolgde ons meermaals in onze dromen. Al overspoelt dat trotse wij-hebben-die-gewoon-gemaakt-gevoel wel alle slechte momenten – of toch 95 procent.

Advertenties

2 thoughts on “Plaatjes en praatjes #januari #februari

  1. Pingback: Plaatjes en praatjes #maart #april | Rien de Rien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s