relaties/tekst & taal

Barbies en barbaren

barb-small-6
© rscottphotography.com

Hoe mooi en buigzaam haar lange benen ook zijn, ik heb er geen klik mee. Hoe zacht en blond haar haren ook waaien, ze laat me helemaal koud. En hoe perfect haar slanke lichaam ook past in die kleine worstenvingertjes, mij heeft ze niet in haar greep.

Barbie.
Ik had er welgeteld één als klein meisje, een fake exemplaar dan nog.

Broers.
Daarvan had ik er drie. Barbiebarbieren. Want zelfs de valse versie moest eraan geloven: ze plukten het brave poppetje helemaal kaal om haar daarna te dumpen in een verloren hoekje. Ontdaan van haar vrouwelijkheid. Vernederd. Afgedankt. Ik speelde er sowieso niet mee, maar toch. Dit ging een stap te ver. Verknipte broers!

Zo behandel je vrouwen niet. Ook niet als ze fake zijn. En zeker niet als ze in de minderheid zijn. Maar daaraan dachten de mannen niet toen ze de macht in handen namen. Ze knipten open wonden en blijvende littekens.

Barbaren.
Barbie was mijn vriendin niet. Maar de daad schokte mij wel.

Waarom speelt macht vaak onder een hoedje met onmacht? Waarom dansen mensen met touwtjes waarop ze geen recht hebben? Waarom? Niet alles valt te (be)grijpen. Ook Barbie heeft haar trots. En al blinkt er een lach in het midden van haar perfect afgelijnde gezicht, vanbinnen voelt ze zich leeg. Donker. Hol.

Toch houdt ze de schijn hoog, tegen beter weten in. Want veel meisjes zien in haar een rolmodel. En hoewel ze écht niets verbergt onder dat korte rokje en boven die lange benen, kruipen de twijfels genadeloos onder haar gladde huid. Moet ze zich anders kleden? Anders gedragen? Minder aandacht vragen?

Niemand schrikt ervan dat Barbie de fout zoekt bij zichzelf. Dat de maatschappij haar met een vuile vinger wijst, want “wie perfecte vormen en speelse kleren draagt, draagt ook de gevolgen. Je parkeert toch ook geen maagdelijk nieuwe fiets aan een druk station?”

Dat afgeknipte haar hadden mijn broers beter op haar tanden geplakt.
Want lieve kleine en grote kinderen, het zijn niet de brave fietsers en fake Barbies die beledigende commentaren moeten slikken. Wel de dieven en verkrachters die het spel oneerlijk en onrechtvaardig spelen. Zonder excuses om zich achter weg te scharen.

Je neemt niet wat niet van jou is.
Geen nieuwe trappers of lange stappers.

En daarmee gaat Ken volledig akkoord!

Tekst naar aanleiding van de schrijfwedstrijd ‘De Barbiepop’

 

BewarenBewaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s