persoonlijk/plaatjes en praatjes

12 plaatjes, 6 praatjes #november

Of solo reizen iets voor jou is? Ik schudde vroeger ook van nee. Intussen bracht ik 6 weken zo goed als ‘alleen’ door. Deze plaatjes en praatjes gaan over dit reisje naar Thailand en mezelf

IMG_3072
IMG_3075
> Ontspoord op een Thaise nachttrein.
Ik kende het alleen uit films of verhaaltjes van anderen. Nu weet ik zélf hoe het voelt om op de nachttrein te zitten. Te slapen. Én bestolen te worden – ter info: dit was dag 2 van mijn soloreis. Iemand pikte ongemerkt nogal cruciale reisbenodigdheden uit mijn tas, die b.t.w. aan het voeteinde van mijn stapelbed lag. Ik was alles kwijt: mijn internationaal paspoort én mijn portefeuille – met Belgische pas, geld en kredietkaart. Hoe? Geen flauw idee. En wat ik nog minder snap, is hoe kalm ik bleef … en hoe ik zo’n drie uur later álles terugkreeg in een politiekantoor – waar ik met de lokale pornstache op de foto moest als bewijs. Thank you karma police! Los daarvan vind ik de nachttrein echt zzzalig.

IMG_3409
IMG_3445
> Een bijzondere ervaring.
Of ik veel zag in Thailand? Dat was niet het hoofddoel. Mijn ticket boeken en effectief vertrekken, dat was voor mij de grootste uitdaging. Én overwinning! Al de rest was extra. Extra tijd en ruimte voor mezelf. Ik wilde vooral veel voelen. Niet continu rondreizen en onderweg zijn. En ik merkte dat stilstaan je blik verruimt. Ik zakte vaak door aan zee samen met de zon: elke dag hetzelfde uur, dezelfde locatie. Elke dag nieuwe kleuren en verwondering. Of ik veel heb gezien? Ongelooflijk veel. Alleen al door anders te leren kijken.

IMG_3105
IMG_3182
> Zó heerlijk wegdromen.
Ik ging chillen op Koh Phangan: een tip van mijn broer en zijn vriendin die er eerder waren. Dit eiland staat gekend om zijn hippie style of life – en ja, blijkbaar ook om zijn feestjes, seks en drugs. Waarom jij zou gaan? De mensen zijn zó vriendelijk. Het eten is zó lekker. De sfeer is zó ontspannen. De travellers zijn zó sympathiek en sociaal. En je hart voelt zó springlevend vol. Bovendien kan je in coole bungalows slapen voor zó weinig geld. Ik sliep eerst in de jungle, daarna op het strand. De kans op een kakkerlak moet je er wel bij nemen – ik doopte die van mij Freddy.

IMG_3340
Reiki
> Outside your comfort zone.
Nee, ik wist niet of alleen reizen iets voor mij was. Maar ik waagde de kans en vond het fantastisch. Verrijkend. Waarom dan niet meer onbekende dingen testen? Zoals reiki. Iets wat veel travellers hier al lieten doen of zelf leerden. Wie weet wat ik ermee kan bereiki – sorry, het is sterker dan mezelf. Na een toevallige ontmoeting met Mr. reiki-Rus op een bungalowboot – raar hoe het hier soms vaart – schrapte ik ‘having reiki done’ van mijn never knew I would do this-lijstje. Wat het met me deed? Veel: van schokjes in mijn arm tot dansende lichtcirkels voor mijn ogen en opborrelende emoties achteraf. Moeilijk uit te leggen, het voelt voor iedereen anders. Bij mij was het effect zo groot dat ik nieuwsgierig was om het zelf te leren. Reiki level 1 pronkt intussen ergens onderaan mijn papierlade. Ik zou meer willen oefenen, maar eens terug thuis is het moeilijk om de positieve reisvibe vast te houden. Hoe dan ook, het was zeker een vereiki – sterker dan mezelf.

IMG_3172
foto
> Solo maar nooit alleen.
Mensen die alleen reizen snappen elkaar: je straalt solo uit. Sociaal gedrag gaat bijna vanzelf, want iedereen zit in hetzelfde schuitje. Een herkennende blik of een lieve lach volstaan om je instant begrepen te voelen. Het botert snel tussen solotrippers – sorry, sterker dan mezelf. Een beetje zoals bij jonge ouders, denk ik: je begrijpt meteen wat de ander beleeft. Gesprekken gaan gemakkelijk. En vaak ook diep: over het leven en gevoelens. Mensen delen veel en graag. En dat werkt aanstekelijk. Me like! Als ik een alleenreiziger spot in België sla ik met veel plezier een been there-babbeltje, mét soloknipoog.

foto 5-2
foto 2-3 foto 1-3
> Knokk(el)en in het ziekenhuis.
Dengue fever of knokkelkoorts. Al van gehoord? Ik kende het ook niet voor Thailand. Het stak niet zo nauw, tot ik bijna werd opgepeuzeld door een bloeddorstige tijgermug … en 12 dagen in een Thais ziekenhuis strandde. In een bed waar ik niet uit mocht. Met een douche waar ik niet in mocht. En een badkamer waar ik mijn tanden niet mocht poetsen. Nee, niet om meer muggen af te schrikken. Wel om bloedingen te voorkomen, want je bloed stolt niet. En je bent extreem zwak omdat je bloedplaatjes zwaar zakken. In tegenstelling tot je temperatuur: die stijgt zo snel als een mug die aan je slaghand ontsnapt. Dengue dus. Een gevarieerde ziekte, dat wel. Elke dag een nieuwe verrassing: van hevige koorts tot stekende hoofdpijn, trekkende spier- en gewrichtspijn en rood gespikkelde uitslag. Gelukkig steunde het thuisfront mij door dik en 6 kg dunner. En vloog Sven – my hero! – mij zelfs te hulp in Thailand toen mijn bloedwaarden bleven zakken. Wat dengue daarvan?

Deze reeks kon ik trouwens niet voor mezelf houden: de reactie van thuis toen ik een mottige selfiesick uit het ziekenhuis postte in onze WhatsApp-groep.

foto 2 foto 3 foto 4 foto 5

 

BewarenBewaren

Advertenties

7 thoughts on “12 plaatjes, 6 praatjes #november

  1. Pingback: Maandag 13 juni 2016 | Door Zuid-Afrika

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s