persoonlijk

De nieuwe regeling van de NMBS #ontspoord

Nieuwe eindbestemmingen, nieuwe haltes, nieuwe treintoestellen. Nieuwe hoop? Niet lang… Voor de kerstvakantie liep het nog redelijk vlot, toen slechts een deel van de vaste pendelaars spoorde. Vandaag draait het al in de soep. En dan zitten nog veel blokkende studenten thuis achter hun boeken. Gelukkig.

round

De eerste werkdag na twee weken vakantie. Juist, mijn treinuren zijn sinds kort veranderd. Vertrek: 10 min vroeger. Aankomst: idem (dus de standaard 10 min later). Snel de voorruit ijsvrij maken om naar het station te rijden. Want die ene keer dat jij te laat bent, vertrekt de trein natuurlijk superstipt. Murphy’s law. Maar ik ben op tijd. Naar goede gewoonte. En de trein is te laat. Naar slechte gewoonte. Een steriele stem informeert welk gevaarte verschijnt en waar die halt houdt. Handig.

De trein zoeft het station binnen. Ik voel een frisse wind. Hopelijk waait die ook door het NMBS-bestuur. Elke wagon ziet eruit als de gemiddelde maag op Oudejaar: tjokvol! En er moet nog een gang bij in dit station. Het is veel om te slikken. Je zou voor minder traag gaan. De trein kreunt onder het gewicht van de pendelaars en hun zelfrijzende cynische opmerkingen. “Ik kan beter met de velo gaan, mijn bomma rijdt nog sneller.” “Dag 1 en ik mis alweer mijn verbinding… pfff!” “De kleine man moet het altijd bekopen. Straks moet ik van job veranderen omdat ik er nooit op tijd geraak!”

De trein kreunt onder het gewicht van de pendelaars en hun zelfrijzende cynische opmerkingen.

Frustraties, verwarring, onbegrip. Vertraging, rode cijfers, vloekende mensen. Drukte, gegrom, gedrum. Altijd een beetje reizen… ahum?! Eindelijk. Het is aan ons! De trein knarst de koude wachtkamer binnen. We nemen plaats. “Wegens een defect aan een locomotief rijdt deze trein met een vertraging van 15 min (op het bord staat 20).” Spontaan gezucht. “Onze excuses voor dit ongemak.” Waarom klinkt door deze boxen geen voorgeprogrammeerde stem? Standaard excuus. Ik hoor mensen bellen: “Sorry, ik had een afspraak maar mijn trein heeft vertraging.” Het openbaar vervoer? Standaard excuses.

Kijk, ik reis graag met de trein. Wat? Dat meen ik! Ja, je moet je haasten om op tijd te zijn. Ja, het duurt langer dan de auto. Ja, er is veel vertraging. Ja, je bent gejost als je een verbinding moet halen. Ja, het is vaak drummen voor een plaats. Ja, die studenten kunnen ongelooflijk luid zijn. En ja! Ja, er zijn veel voordelen aan vijf keer treinen per week. Je hoeft je niet te frustreren of concentreren op de baan. Je kan dingen doen waar je thuis geen tijd voor vindt: lezen, schrijven, noem maar op. Je kan socializen met anderen of stiekem luistervinken. Je kan naar buiten staren en ontdooien met de zon op je gezicht. Turend over velden gehuld in zachtzijde mist of warm ochtendrood. Of je kijkt een serie met de laptop op je schoot.

Me-time eerste klas! In mijn geval een rechtstreeks enkeltje Wetteren-Waregem. Een half uurtje kwalitijd. Ja, ik ben fan. Correctie: wás fan… Sinds de nieuwe regeling moet ik een verbinding halen. Van 10 minuten. De standaard vertraging. Gedaan met ontspannen schrijven of rustig lezen: nu moet ik twee maal alles samenrapen. Gedaan met zorgeloos genieten: verbindingsstress is omgekeerd evenredig met vertraging. Gedaan met warm wegzakken tot mijn eindbestemming: een kille pauze breekt de stille zee van tijd. Ik zeg het dus met spijt: zelfs enthousiaste treintrippers haken af. Langzaam. Zoals ik.

We kunnen veel hebben. Maar ook onze wagonnetjes raken stilaan vol.

We kunnen veel hebben. Maar ook onze wagonnetjes raken stilaan vol: vertragingen, stakingen, afgeschafte treinen, technische defecten, nieuwe – vaak slechtere – regelingen, geen verbindingsgarantie, treinen die plots maar tot 22u rijden… terwijl we toch genoeg betalen. Het probleem van de pendelaars? Er zijn weinig alternatieven. Het probleem van het bestuur? Er worden weinig alternatieven gezocht. Een spijtige zaak. Ik speel dus de standaard stem van de pendelaar: we zijn het beu!

Bedankt om te luisteren.

Een vooral enthousiaste
maar ook teleurgestelde treinreiziger

BewarenBewaren

One thought on “De nieuwe regeling van de NMBS #ontspoord

  1. Ik begrijp je zussie… Bij mij is het er ook niet beter op geworden. In plaats van 1 trein moet ik er nu 3 nemen…

    BOVENDIEN bijna alle treinen worden omgeschakeld naar die vreselijke exemplaren waar:
    – je je in alle bochten moet wringen om gemakkelijk te zitten
    – je geen tafeltje meer hebt voor te schrijven, tekenen, noem maar op
    – er enkel nog aan de uitgang vuilbakken te vinden zijn… niet meer aan de plaatsen zelf.

    Steeds gesukkel en je spullen achter laten. Doorheen de volgepropte gang met mensen wurmen, over benen struikelen om de trein volgens algemene etiquette proper te kunnen houden…
    Meerdere malen zijn klokhuis en bananenschil in de jaszak beland…

    Ik was ook fan van de trein… maar het op je gemak nog een aantal dingen te kunnen doen in de trein lijkt te verdwijnen…
    Wat volgens mij hun grootste joker was

    Trein lijkt stilaan een afkorting te worden van treiteren…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s