persoonlijk

Forever 21. Het verhaal achter de foto’s…

November 2005. Binnen een week word ik 21. Niets speciaals. Of dat dacht ik toch. Tot een paar dagen voor mijn B-day: D-day. Toen wist ik nog niet wat mij te wachten stond. Een mysterieuze sleutel. Een open deur. Een vat, een vat, een vat. Vol verrassingen. En wijn.

foto

Alles om de verrassing geheim te houden… #gijzeling #wateenbroerlijdenkan

De setting
Het waren donkere dagen. November. De scheiding tussen mijn ouders. Veel gespreksstof, al hing die vaak – te vaak – onuitgesproken in de lucht om alles in een somber laagje psychologische spanning te hullen. Ook mijn interne keuken lag er stoffig bij. Verwaarloosd. Ongezond eigenlijk. En in plaats van stof te doen opwaaien of er met de spons over te gaan, vergaarde ik stilletjes een dikke laag. Dat lijkt soms makkelijker. Op korte termijn dan toch. Geloof me: verwoed verzamelen groeit uiteindelijk boven je hoofd. Ik hield weinig persoonlijke ruimte over. Weinig thuisgevoel. Veel opgekropte emoties. Te veel stof tot nadenken. Gelukkig beschikte ik over de Sien en Maria van de cleanische psychologie: een vaste vriendenploeg.

De misleiding
Het gebeurde op een vrijdagavond. Een vriendin maakte mij warm om samen naar de sauna te gaan. Tuurlijk, waarom niet? Daarna bleef ze bij mij slapen. Niet alleen, zo bleek. Toen ik de deur bij mijn vader thuis opentrok, kreeg ik het recht in mijn gezicht geslingerd. Extreem luid en ongelooflijk dichtbij: SURPRIIIISE! Nu snap ik waarom die vriendin vroeg of ik mij niet moest shminken na onze saunabeurt. En of ik mijn haar niet moest drogen… Ik dacht ‘Om in bed te kruipen straks? Euh, nee.’ Note to self: luister de volgende keer naar rare subtiele tips.

De verrassing
“Had je iets door? Was je verrast?” En of! Anders had ik mijn haar wel gedroogd. Op zijn minst wat mascara aangedaan. Of toch een béétje deftige kleren. Maar nog meer dan verrompeld, was ik overrompeld. Wie viert zijn verjaardag ook voor hij jarig is? Iemand die moeilijk te verrassen is… mijn vrienden besloten dan maar in actie te schieten voor ik alert werd. De sleutel tot succes! Meteen ook mijn cadeau: een sleutel. Nu nog het gat naar de verborgen schat. Een pakje van de bovenste plank. Of zeg maar van de bovenste deur. Mijn schatkamer, verpakt achter slot en grendel. Een handomdraai van mij verwijderd.

De voorbereiding
Ze hadden er lang aan gewerkt. Vaak. Veel. Verstopt. Hadden er hun eigen kleur aan gegeven. Met verve geslaagd! Mijn eigen kamer. Mét bureau, waardoor mijn scriptie niet voor de deadline moest sneuvelen. Mét tweepersoonsbed, wat perfect van pas kwam toen ik een week later (met) een lief kon uitpakken. Mét veel plezier, zag ik achteraf in het album ‘the making of’ – inclusief de uit de hand gelopen gijzeling van mijn broer (dat kon hij dan ook afvinken van zijn lijstje jeugdtrauma’s). Ze hadden het achter mijn rug gedaan. Zij wisten het. Dat ik nood had aan een persoonlijk plekje. Een rustige ruimte. Zonder stoffige geschiedenis. Een eigen deur, om me achter weg te steken.

Het feestje
Wat volgde was ook een verrassing: een groot vriendenfeest. Een nog grotere verrassing was dat ik na twee glazen witte wijn al compleet canard was. Bedankt lieve vriendin. Die sauna was echt een super idee… om mij te dehydrateren?! Het kwam er allemaal uit. En dan bedoel ik niet alleen de heerlijk gemarineerde scampi’s. Ook alle emoties. Ik had niet mogen mixen. Plezier op pijn is venijn. De moeilijke scheiding, de lieve verrassing. De sauna, de wijn. Geen ideale combo. Tenzij je graag als eerste in bed eindigt op je eigen feestje. Van het uur dat ik boven toilet hing, onthoud ik selectief de lieve woordjes die mensen mij toefluisterden. De schouders waar ik kon – en spijtig genoeg ook moest – op steunen. Zonder het fototoestel van va, was dat ook het énige wat ik mij zou herinneren. Leve de technologie #not!

De kater
De dag erna werd ik wakker. Met een kater. Maar ook met een warm nestje vrienden rond mij. Op mijn nieuwe kamer, die al direct geschiedenis schreef. Naast alle persoonlijke boodschappen en cadeautjes die er lagen verstopt, hadden mijn vrienden hun slaapstempel hier gedrukt. Een lief laagje stof… Stralend in de zon. En in mijn hart. Thanks! Forever.

Moraal van het verhaal: ga nooit met een vriendin naar de sauna als afleidingsmanoeuvre voor een verrassingsfeestje.

foto-2

Advertenties

6 thoughts on “Forever 21. Het verhaal achter de foto’s…

  1. Pingback: Over de zin en de zinnen van mijn leven | Rien de Rien

  2. Pingback: Sweet 16 tips #boostyourpositivity | Rien de Rien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s